Homeopathie, wat het is en hoe het werkt

Homeopathie betekent letterlijk: gelijkend lijden, het gelijkende geneest.

Dat betekent dat mensen van een homeopaat het middel krijgen dat klachten veroorzaakt die lijken op hun eigen klachten. Daardoor wordt het lichaam geprikkeld in actie te komen tégen die klachten. Er wordt een blokkade opgeheven.

Ons lichaam is namelijk niet passief, maar actief reagerend en actief zichzelf herstellend. Op deze manier worden klachten niet onderdrukt en de gezondheid verzwakt, maar werk je actief mee met het eigen lichaam aan herstel of verbetering.

De middelen maken ons niet ziek doordat ze 'gepotentieerd' zijn: verdund en geschud; ze werken niet-stoffelijk maar wel zeer effectief.

In de homeopathie geven we aan mensen dát geneesmiddel dat als vergiftigingsverschijnsel precies de klachten geeft waarvoor ze bij ons komen. Het lichaam kon zichzelf niet herstellen, maar door de prikkel van het middel, die lijkt op de eigen klachten, gaat het lichaam ineens krachten mobiliseren tégen het middel en dus tegelijk tegen de eigen ziekte.
Het vergiftigingsbeeld van een stof is dus hetzelfde als het geneesmiddelbeeld. Bij wat dat beeld is, kijken we niet alleen naar lichamelijke pijnen en verstoringen, maar naar het hele plaatje van lichaam, gevoelens en ook manier van reageren en denken. De manier waarop mensen reageren op gebeurtenissen en andere mensen kan heel subtiel verschillen van middelbeeld tot middelbeeld en daarom is homeopathie toepassen ook echt een vak.

Eén voorbeeld van zo'n beeld is kort samengevat: een overactief en overgevoelig zenuwstelsel, opgewonden raken door leuke gebeurtenissen en last hebben van slapeloosheid.
Het is het beeld van 'coffea', koffie. Ook in de gewone vorm heeft koffie een stimulerend effect (als we er genoeg van drinken of als we er gevoelig voor zijn). We worden wakkerder, actiever in het denken, ons hart kan wat gaan bonzen en de bloeddruk gaat uiteindelijk omhoog. Maar in homeopatische verdunning werkt het kalmerend.

Ons menselijk organisme heeft van nature het vermogen zich steeds weer te herstellen van opgelopen schade en verstoringen. Koorts, overgeven, hoest en uitslag zijn bijvoorbeeld pogingen van het lichaam om zich te ontdoen van wat we niet verdragen of wat we niet kunnen verteren en verwerken. Er moet iets uitgescheiden worden. Gebeurt dat niet, dan blijft het lichaam opgescheept zitten met datgene wat er niet thuishoort, een bacterie, of een afvalstof bv. De verstoringen ontstaan door infecties of bv. voedsel. Maar ook emotionele invloeden kunnen moeilijk te verwerken zijn en lichamelijk doorwerken. Onderdruk je de symptomen, zoals bv uitslag, dan kom je wel van de klacht af, maar er vindt geen genezing plaats. De afvalstoffen zijn niet uitgescheiden en de levenskracht is niet hersteld. De klachten komen dus waarschijnlijk terug, of er ontstaat een chronische aandoening zoals bv. een allergie. Homeopathie onderdrukt de zelfgenezende processen niet, blokkeert de herstelpoging niet, maar geeft een extra zetje, versterkt het organisme zodat het verder zelf kan genezen.

Meewerken met de natuurlijke en individuele herstelrichting

Wat in de homeopathie het genézen bewerkstelligt is dus het zèlfgenezend vermogen van het eigen lichaam, of preciezer: van de kracht die in het lichaam werkt. Hahnemann noemde deze kracht de levenskracht.
Dit werkt anders dan wat we regulier kennen. Regulier wordt het lichaam als iets passiefs benaderd, medicijnen nemen lichaamstaken over: antibiotica doden bacterieen, zenuwen worden verdoofd om pijngevoel te laten verdwijnen.
In de home0pathie zet je het lichaam aan om zelf krachtiger te worden, om zelf te gaan vechten tegen de bacterien, daarom geef je de prikkel van de ziekte, je maakt het net wat erger, zodat er aktie ontstaat. Je geeft een middel dat de reáctiekracht prikkelt. De levenskracht zelf heeft de ziekte / de klacht 'gemaakt': de ziekte/ de klacht ís al een poging van het organisme om na een verstoring herstel te brengen. Snot is het slijm dat meekomt om de bacterieen af te voeren; koorts is de verhoging van de lichaamstemperatuur waardoor ziektekiemen doodgaan en het lichaam actiever werkt aan de bestrijding van de infectie. Daarom willen we in de homeopathie niet de klacht bestrijden, want dan werken we precies het herstel tegen. Wat we wel willen is het organisme, waar nodig, hélpen effectíever herstel te brengen. Dus niet ertegenin, maar mee met dezelfde richting:. Eenzelfde prikkel geven en de reáctiekracht activeren, daarmee heb je de klacht gerespecteerd, en geef je alleen een zetje waarmee het organisme zelf z'n eigen werk doet.

Ook in het dagelijks leven kunnen we merken dat ons organisme aktief reageert en dat we die reáctie voelen. Als je altijd warm doucht omdat je zo kouwelijk bent, dan blíjf je het gauw koud krijgen. Als je een korte kóude douche neemt zet je je bloedsomloop aan en word je erna warm, net zoals je tintelende en daarna warme vingers krijgt na het met blote handen sneeuwballen hebt gemaakt. Dat we niet passief reageren maar vaak een tegenreaktie laten zien kennen we ook op gevoelsgebied: als iemand je iets verbiedt kan er zomaar de neiging opkomen om het juist wèl te willen doen.

Het leven vraagt van ons lichaam en onze psyche voortdurend aanpassing aan uitdagingen van buitenaf, maar ook aan groei en ontwikkeling van binnenuit. De levenskracht reageert hierop en zoekt steeds evenwicht. Als er daarbij ziekten en klachten zijn, dan zijn dat signalen dat er iets aan de hand is dat extra aandacht vraagt. Als het niet zichzelf van binnenuit vanzelf oplost is er hulp van buitenaf nodig. En omdat het steeds om heel persoonlijke processen gaat zijn er geen standaard-oplossingen en antwoorden. Daarom vraagt iedere klacht op ieder moment een individueel gekozen middel.

Omdat de levenskracht zélf werkt en geprikkeld wordt, moet er wel levenskracht ( vitaliteit) zíjn. Iemand met uitputting of met een ernstige ziekte kan die vitaliteit missen. Dan is homeopatisch een voorzichtige behandeling nodig: tekorten aanvullen, en homeopatisch met heel milde potenties werken.